Paragliding is een vorm van recreatief vliegen waarbij een piloot onder een lichte, vleugelvormige parachute, een zogenaamde paraglider, hangt. Het is een niet-gemotoriseerde activiteit die draait om het vliegen op thermische luchtstromen en wind.

Er zijn 3 vormen, aan de kust (soaren), aan de lier in Nederland en in de bergen. Meer info vind je hier.

Een paraglider bestaat uit een stoffen vleugel met luchtkamers die lucht opvangen om lift te creëren. Een piloot hangt onder deze vleugel aan een harnas en bestuurt de paraglider met behulp van lijnen die zijn bevestigd aan handgrepen.

Hoewel paragliding inherent risico met zich meebrengt, kan het veilig zijn bij goede training en het volgen van veiligheidsprocedures. Veiligheid staat centraal in de sport, en ervaren instructeurs helpen bij het minimaliseren van risico's.

Paragliding en parachutespringen zijn beide luchtsporten, maar ze verschillen in doel en techniek. Parachutespringen gaat meestal over het springen uit een vliegtuig en het openen van een parachute om veilig naar de grond te dalen, terwijl paragliden draait om het vliegen met een paraglider en het vinden van thermische stijgwinden om hoogte te winnen en te zweven.

In principe kan bijna iedereen paragliden, maar er zijn beperkingen op basis van gezondheid, gewicht en leeftijd. Voor een veilige beoefening moeten deelnemers een zekere mate van fysieke conditie hebben.

Ja, ervaring is meestal vereist om zelfstandig te kunnen paragliden. Dit omvat meestal een opleiding met een gekwalificeerde instructeur.

Tijdens je opleiding vlieg je onder toezicht van een instructeur. Een KNVvL vlieg brevet is dan niet dan verplicht. Ben je een vrije vlieger dan is een KNVvL paragliding brevet niet verplicht in Nederland. Echter als je in de problemen komt en aansprakelijk wordt gesteld kan je met het KNVvL brevet aantonen dat je vliegwaardig bent. Je bent dan ook voor aansprakelijkheid verzekerd. In het buitenland wordt veelal wel een brevet verplicht gesteld. Voor sommige landen hebben geen specifieke vliegbrevet nodig om paragliden. Tot slot als je in Nederland met een lier omhoog wordt getrokken, stellen verenigingen een KNVvL brevet meestal verplicht.

Hier vind je alles over brevetten.

Basisvereisten voor paragliden omvatten meestal een goede fysieke gezondheid, een gewicht binnen de specificaties van de paraglider, de juiste uitrusting, en de bereidheid om te leren en veiligheidsprocedures te volgen.

De kosten voor het starten met paragliden variëren, maar omvatten meestal kosten voor training, uitrusting en lidmaatschap van de KNVvL.

Je kan een opleiding volgen aan het strand in Wijk aan Zee, aan de lier in Nederland of met een Nederlandse school in de bergen.

Hier vind je onze lijst met erkende scholen.

Je kunt leren paragliden bij KNVvL erkende paragliding scholen en clubs, maar verder ook over de hele wereld. Ze bieden opleidingen voor beginners en gevorderden.

Dit zijn de erkende Nederlandse scholen.

De tijd die nodig is om paragliden te leren hangt af van je persoonlijke vooruitgang, maar de meeste mensen hebben enkele weken opleiding nodig voordat ze zelfstandig kunnen vliegen.

Dit kan aan de lier in Nederland, maar ook in de bergen.

De lessen aan de lier vinden meestal plaats in het weekend (voorjaar en zomer), je bent dan afhankelijk van geschikte weercondities. Helaas zijn de lesdagen daardoor beperkt.

In de bergen gaat dat sneller. Scholen zoeken beschutte start en landingsplekken, waardoor er vaak dagelijks gevlogen kan worden.

De maximale hoogte die je kunt bereiken tijdens een paraglidingvlucht hangt af van factoren zoals de omgeving, het weer en je ervaring. In Nederland vlieg je tussen 0 en 1500 meter. Dat laatste is al echt uitzonderlijk hoog.

In de bergen wordt wel gevlogen tot 3000 meter, afhankelijk van het landschap.

De beste weersomstandigheden voor paragliden zijn doorgaans lichte tot matige wind, heldere luchten en thermische stijgwinden. Te veel wind of turbulentie kan gevaarlijk zijn.

Een typische paraglidingvlucht kan variëren van enkele minuten tot enkele uren, afhankelijk van de weersomstandigheden en het terrein.

Na het voltooien van een geschikte opleiding kunnen piloten zelfstandig paragliden zonder instructeur.

Risico's van paragliden zijn onder meer turbulentie, slechte weersomstandigheden, menselijke fouten en mechanische problemen met de uitrusting. Training en naleving van veiligheidsrichtlijnen zijn essentieel om deze risico's te beperken. Als je vliegt met een beginnersscherm (EN-A) is de kans op incidenten het kleinst, door nieuwe computerberekeningen zijn deze schermen zeer veilig.

Om je voor te bereiden op je eerste paraglidingvlucht, moet je mentaal en fysiek voorbereid zijn, de instructies van je KNVvL innstructeur opvolgen en vertrouwd raken met de uitrusting en veiligheidsprocedures.

Essentiële uitrusting voor paragliden omvat een paraglider, een harnas, een helm, een reserveparachute, en vliegkleding. Al deze componenten zijn cruciaal voor veilig vliegen.

Er zijn 2 echte winkels in Nederland. Wijk bij Duurstede Paragliding Holland. En in Haarlem Air Time.

Meld vooraf dat je voornemens bent de winkel te bezoeken.

Het gewichtslimiet voor paragliders kan variëren afhankelijk van het specifieke model, maar het ligt meestal tussen de 80 en 150 kilogram.

Paraglidinguitrusting moet voldoen aan strenge veiligheidsnormen gesteld door de KNVvL en wordt regelmatig geïnspecteerd en getest om de veiligheid te waarborgen.

Zo moet 2 maal per jaar het noodscherm gevouwen worden, en het scherm dient met regelmaat gekeurd te worden.

Tijdens je theorie opleiding wordt hier uitvoerig aandacht aan besteed.

Tijdens het paragliden moet je geschikte kleding dragen om je warm en beschermd te houden. Dit omvat lagen kleding, een winddicht jack, en stevige schoenen.

De schoenen mogen geen haakjes hebben, de armen en benen dienen bedekt te zijn.

Paragliden kan fysiek veeleisend zijn, vooral tijdens het starten en landen. Een redelijke fysieke conditie is belangrijk om veilig te kunnen vliegen.

Als je paraglider in de bomen vast komt te zitten, is het belangrijk om rustig te blijven en hulp te zoeken van ervaren piloten of reddingsdiensten. Vooral niet jezelf losmaken uit je harnas en niet naar beneden klimmen.

Veel paragliders dragen action cams of andere camera-apparatuur om hun vluchten vast te leggen. Het is echter essentieel om aandacht te besteden aan de vliegveiligheid tijdens het gebruik van deze apparatuur.

Je kunt ervoor kiezen om je eigen paraglider te kopen of er een te huren bij een vliegschool. Huren is meestal de beste optie voor beginners.

De gemiddelde snelheid tijdens een paraglidingvlucht varieert van 25 tot 45 kilometer per uur, afhankelijk van de vliegcondities.

Thermiek zijn opstijgende luchtstromen die pilots gebruiken om hoogte te winnen, terwijl dynamiek verwijst naar het gebruik van wind om te zweven en manoeuvreren.

Veilig landen na een paraglidingvlucht vereist goede technieken voor het naderen van de landingsplaats en een soepele landing. Daarnaast wordt er een circuit gevlogen welke meestal vooraf bepaald is. Voor een buitenlanding maak je als piloot zelf je circuit, afhankelijk van de wind en landschap.

Landen in verschillende terreinen, zoals bergen of stranden, vereist specifieke vaardigheden en training om veilig te kunnen landen.

Je landt altijd tegen de wind in. Op ongeveer iets minder dan een meter hoogte flared de piloot door de stuurtokkels naar beneden te trekken.

Paragliden is mogelijk in veel verschillende omgevingen, denk aan het strand (soaren), aan de lier en in de bergen.

Hier vind je alle info.

Een paraglide-instructeur speelt een cruciale rol bij het opleiden van nieuwe piloten en het waarborgen van veiligheid.

De beste tijd van het jaar om te paragliden hangt af van je locatie. In veel regio's is de lente tot de vroege herfst meestal het beste seizoen vanwege gunstige weersomstandigheden.

In Nederland aan de lier meestal vanaf mei tot en met september.

Het onderhoud van paraglidinguitrusting is essentieel voor veiligheid. Dit omvat regelmatige inspecties en reparaties door professionals.

Populaire paraglidingbestemmingen zijn onder meer de Alpen in Europa, de Rocky Mountains in de Verenigde Staten, en vele andere bergachtige gebieden over de hele wereld.

Ook in Nederland zien we steeds meer paragliders aan de lier en soaren op het strand.

"Wingovers" en "spiralen" zijn geavanceerde paragliding manoeuvres. Wingovers zijn snelle bochten met de paraglider, terwijl spiralen draaiende bewegingen zijn tijdens de afdaling.

Tandemvluchten zijn beschikbaar voor diegenen die paragliding willen proberen zonder een volledige opleiding te volgen. Je vliegt met een ervaren instructeur.

De kosten van een tandemvlucht variëren, maar liggen meestal tussen de 50 en 200 euro, afhankelijk van de locatie.

Er zijn verschillende soorten paragliders, waaronder schermen voor beginners, gevorderden, en speciale modellen voor wedstrijden of acrobatische vluchten.

Ze zijn geclassificeerd met EN: EN-A tot EN-D

Ja, er zijn paraglidingwedstrijden en evenementen, zoals slalomraces, afstandsvluchten en acrobatiekshows.

Paragliders kunnen lange afstanden afleggen, maar dit vereist vaardigheid in navigatie en thermische luchtstromen.

In Nederland zijn afstanden van meer dan 100 km niet ongewoon. In de Alpen vliegen piloten nog verder.

Voordelen van paragliden zijn onder meer de mogelijkheid om te zweven en de vrijheid om te vliegen zonder motor. Het biedt ook een nauwe verbinding met de natuur en prachtige uitzichten.

Paragliding heeft zijn oorsprong in de jaren 1960 en heeft zich sindsdien ontwikkeld tot een populaire recreatieve activiteit.

Paragliding kan worden gecombineerd met andere bergsporten, zoals bergbeklimmen of wandelen, om toegang te krijgen tot de mooiste afgelegen locaties.

Als je hoogtevrees hebt, kan het helpen om te beginnen met tandemvluchten om vertrouwd te raken met de sensatie van vliegen. Overleg met een instructeur over je angsten.

Het is raadzaam om een verzekering te hebben die specifiek is voor paragliding om mogelijke medische kosten en schade aan uitrusting te dekken. Ben je lid van de KNVvL en heb je je brevet dan ben je voor aansprakelijkheid verzekerd.

Gemeenschappelijke fouten voor beginners zijn te snel willen vorderen, onvoldoende aandacht voor veiligheid en onderschatten van weersomstandigheden.

Paragliding valt onder luchtvaartvoorschriften en er zijn regels en voorschriften die piloten moeten volgen. Dit omvat het vermijden van bepaalde luchtruimen en het handhaven van veiligheid.

Paraglidingvaardigheden kunnen worden verbeterd door regelmatige training en het werken aan technische vaardigheden en vliegervaring. Hier vind je de scholen die dit aanbieden.

Ervaren paragliders kunnen geavanceerde technieken en trucs leren, zoals acrobatiek en precisievliegen.

Paragliden is een onvergetelijke ervaring vanwege de unieke combinatie van vrijheid, avontuur en het genieten van prachtige landschappen vanuit de lucht.

Vanaf 14 jaar kan je beginnen met paragliding. Vanaf 16 jaar mag je zelfstandig vliegen als je je brevet 2 hebt.

Je haalt een brevet door zowel in de praktijk een luchtwaardigheidsverklaring vanuit een door de KNVvL afdeling Paragliding erkende school te krijgen. Om dit te verkrijgen moet je aan een aantal voorwaarden, die door de KNVvL afdeling Paragliding zijn opgesteld. Daarnaast moet je ook een theorie-examen hebben afgelegd. Heb je deze binnen een afzienbare tijd van elkaar positief ontvangen? Dan kan je je brevet aanvragen. Kijk voor alle informatie op de website van het KEI.

Hier vind je een overzicht van de paraglidingbrevetten.

Paragliding Holland: wat is paragliding?

Paragliding, ook wel schermvliegen of parapente-vliegen genoemd, komt van het parachute springen. In tegenstelling tot een parachute die er voor zorgt dat de val afgeremd wordt, gaat het er bij paragliding juist om zolang mogelijk in de lucht te blijven.

Paragliden valt onder de risicosporten, maar kan op een veilige manier beoefend worden. Net zoals bij veel sporten kan je natuurlijk de gevaarlijke randen van de sport opzoeken, maar met de juiste kennis, inschattingen en keuzes, kan de sport veilig beoefend worden.

In totaal zijn er in ons land 2000 paragliders die jaarlijks minimaal 30.000 vluchten maken. Gemiddeld gaat het zo'n tien keer per jaar mis.

Vrijwel overal waar genoeg ruimte is om veilig te starten en te landen. Alleen mag het niet overal wegens de luchtindeling.